Üsküp Kitap Kulübü’nün davetiyle Balkanlara giden konukların kaleminden dökülen metinler her defasında başka bir pencere açıyor. Kimi zaman bir şehrin ruhuna, kimi zaman gençliğin heyecanına, kimi zaman da ortak kültürümüzün derin izlerine temas eden bu yazılar yaşayan bir bağın ifadesi oluyor.
Bu kez İlknur Yerlikaya’nın samimi ve dikkatli gözlemlerle örülü mektubunu sizlerle buluşturuyoruz. İlknur’un satırlarında Üsküp’ün çok katmanlı yapısını, farklı medeniyetlerin iç içe geçmiş izlerini ve tüm bu zenginlik içinde kitapların ve okumanın nasıl canlı tutulduğunu hissediyoruz. Daha önce farklı konukların mektuplarını paylaştığımız bu yolculukta İlknur Yerlikaya’nın anlatımı hem taze bir bakış hem de güçlü bir umut taşıyor.
Bu metinler ilk olarak burada sizlerle buluşuyor; ardından kulübün hazırladığı kitap serisinde kalıcı bir hatıraya dönüşmeye hazırlanıyor.
Bu güzel tecrübeyi bizimle paylaştığı için İlknur Yerlikaya’ya teşekkür ediyor sizleri onun içten anlatımıyla baş başa bırakıyoruz.
—————————————————————————-
Balkanlardan gelen soğuk hava dalgalarına alışık olduğumuz bu coğrafyada bu kez sıcacık bir esintiyle Üsküp Kitap Kulübü’ne konuk olma fırsatı buldum. Ben İlknur Yerlikaya. Fransız Dili ve Edebiyatı öğrencisiyim. Üsküp Kitap Kulübü vasıtasıyla ilk kez bir Ramazan ayında ayak bastığım Balkan topraklarında hem esnafın iftarla birlikte kepenk açmasına hem de bir sonraki sabah kilise çanlarının çalmasına şahitlik ettim.
Bu güzel ülkede, Vardar Nehri üzerindeki Taş Köprü çevresinde başımı kaldırdığımda; bir yanda Osmanlı’nın da kullandığı Bizans’tan kalma Üsküp Kalesi diğer yanda ‘Skopje 2014 Projesi’ yle inşa edilen neoklasik yapılar ve karşılarında Eski Yugoslav döneminden kalma (tam anlamıyla bir brutalizm örneği olan) Telekomünikasyon Merkezi dikkatimi çekti. Tüm bu farklı kültürlerin kesişim noktasında Türkçe ve Türk kimliğinin varlığını derinden hissettim.
Bir parçası olabildiğim için büyük mutluluk duyduğum kitap kulübü yalnızca okumaya, öğrenmeye ve kendini ifade etmeye hevesli genç bireyler için bir can suyu olmakla kalmıyor; aynı zamanda onlara okuyup yazabilme alışkanlığı kazandırıyor. Kitap eleştirisi yapabilmek için gerekli olan eleştirel düşünme becerilerini geliştiriyor ve duygularını dile getirme yeteneklerini güçlendirmelerine katkı sağlıyordu.
Mart 2026 için incelediğimiz Kore edebiyatına ait ‘Bisküvi’ adlı eserde gelişmiş bir duyma yetisine sahip ve bir bisküvi kadar kırılgan olan, silikleşmiş insanların sesine kulak veren bir ana karakter tasarlayan Kim Sun-mi gibi; bu kitap kulübü de Makedonya’da varlığını sürdüren Türkçenin, edebiyat sevgisinin ve dinamik gençliğin sesini duyuyor ve onlara karşılık veriyor.
Gostivar’da bir araya gelişimizin öncesinde tartışma ve fikir paylaşım ortamını desteklemek için bir sunum hazırlamam istenmişti. Sunumumda; yazardan, eserden ve eserin aldığı eleştirilerden bahsedecektim. Ancak ayın kitabı olan Bisküvi; Kore dışındaki global ölçekte çok yüksek bir bilinirliğe sahip değildi. Bu nedenle yazar Kim Sun-mi ile ilgili anekdotlar bulmak biraz zorlayıcı oldu. Buna karşın kitabın içeriğini anlamak oldukça kolaydı. Eğlenceli bir kitaptı. Bu yüzden üzerine tartışmakta ve hakkında konuşmakta zorlanmadık. İçindeki karakterler, hepimizin o yaşlarda deneyimlediği benzer hisleri yansıtıyordu. Durumlar birebir aynı olmasa da…
Samimi ve içten bir ortamda, zorlayıcı olmayan bir kitap üzerinden konuşmak, hepimizin ergenlik deneyimlerinden parçalar barındırdığı için bizi birbirimize daha da yakınlaştırdı. İlk kez tanıştığım kulüp üyeleriyle yakın arkadaş olabileceğimi ve duygularımı rahatça paylaşabileceğimi hissettim.
Üsküp Kitap Kulübü ile tanışmama vesile olan okul arkadaşım Ece Karaca’ya, içtenlikleriyle kalbimde iz bırakan kulüp üyelerine ve bu amaca kendini adamış kulübün kurucusu ve Türkiye Koordinatörü olan Necla Dursun’a teşekkür ederim.
İlknur Yerlikaya – Mart 2026 – İstanbul
